Monday, May 01, 2006
Juttenjul op Times Square
collage
snapshots
lekker bakkie
7 days New York
7 dagen New York.
Zondag 2 april 2006 9.30 uur.
Ik heb ruim de tijd om naar het station te gaan en om een trein eerder te nemen. Dan ben ik wel wat te vroeg op Schiphol, maar daar is toch genoeg te doen. Als ik echter bij de bushalte aankom, is de bus er eerder dan ik (dus te vroeg) en zie ik hem voor mijn neus wegrijden. Ik besluit om te lopen, maar dat valt toch vies tegen en als ik langs Hans en Fati kom, wil Fati mij wel even wegbrengen.
Dan rijdt de trein ook voor mijn neus weg en neem ik uiteindelijk de trein, die ik oorspronkelijk had moeten hebben. In de trein ontmoet ik een vrouwtje met 2 kinderen, waarvan een jongetje hyper-actief is. Ze is een heel gezellige praatster en ze blijkt te wonen in Norg, vlak bij Zeyen.
Zo kom ik op de afgesproken tijd, kwart voor 12, Schiphol binnen, waar Mark al op me staat te wachten.
Na nog een tijdje wachten worden we ingecheckt en dan blijkt, dat we op London-Heathrow moeten overstappen, maar we hoeven niet te veranderen van terminal. Een half uur te laat vertrekt de Airbus 321 naar Londen. Een vlucht van drie kwartier, maar doordat we 3 keer om een levensgrote bui heen vliegen, duurt het iets langer. Het overstappen is geen probleem; wel weer door een detectiepoortje en dan in een Boeing 747-400 Jumbo verder. Het is 6 uur vliegen op een hoogte van bijna 11 km met een snelheid van 833 km/uur. Dat betekent, dat we ca. kwart over 8 plaatselijke tijd in New York zijn. Daar wordt voor ons gebeld naar de shuttle-bus en arriveren we met goed weer om 23.00 uur bij ons hotel. Daar begint het geduvel over onze kamer. Onze kamer heeft maar één bed en dat is nog een twijfelaar ook.
Tenslotte, als we bijbetalen, kunnen we de kamer ernaast krijgen; die kan toch niet separaat worden verhuurd. Zuiver geldklopperij, dus.
3 april. Het is goed weer; later verandert dat en rond een uur of zes regent het met bakken. Prima geslapen. We nemen een ontbijtje in een zaak, die zowat in het hotel is gesitueerd en we wandelen naar het busstation, waar de hop-on hop-off tour begint. Deze tour bestaat uit twee delen. We kiezen eerst voor de uptown-tour, maar het weer verslechtert; koud is het niet: te warm voor de jas, te koud voor een dun jack.
We laten ons rondrijden en maken veel foto’s… heel veel.
Met de Subway gaan we naar Brooklyn Bridge. Mark heeft de kaart en neemt de leiding. Dat is nieuw voor mij. Hij weet feilloos, welke kant we op moeten. Dan lopen we naar Ground Zero. Dat maakt op mij een heel diepe indruk. Ground Zero is niet anders dan een grote betonnen bak, waar de twin-towers hebben gestaan. Maar het hek er omheen is helemaal volgeplakt met foto’s, briefjes en knuffels van niet alleen kinderen, maar iedereen die zich lotsverbonden voelde. Onderweg nemen we een bord soep en tenslotte belanden we bij een Chinese uitbater, die een eetsalon heeft op de straathoek van het hotel. Hij heeft prima voer voor ons en we kunnen zelf kiezen, wat we willen eten.
Het regent nu flink. Bekaf naar bed.
4 april. Droog, bewolkt. Later beter, koude wind. We ontbijten weer beneden; hetzelfde maar weer. We lopen weer naar de busterminal voor de down-town-loop. We stappen op de zuidelijkste punt uit: Battery-Park heet het. Geld gewisseld bij de bank en met bootje mee naar Liberty-eiland, waar het vrijheidsbeeld staat. Voor 1956 heette het eiland Bedloe-Island. Het vrijheidsbeeld junnen we niet in; er mogen maar 3000 personen per dag in en je moet dat 2 dagen van te voren bespreken. Moet je ook maar weten.
Terug en de down-town route verder gedaan. In de 42nd street uitgestapt bij het gebouw van de VN. Er was een vergadering en de hele straat was afgezet. Wat een politie was daar op de been. Dat waren geen halve maatregelen! Gegeten bij Friday; wel lekker, maar weinig en duur. Ik krijg last van mijn hiel, ik zal toch geen blaar hebben? Achteraf valt het erg mee en ik ben snel in slaap gevallen.
5 april. Goed geslapen; geen last van voet en andere schoenen aangetrokken. We lopen naar het Empire State Building na de ham and eggs beneden. Het was nog helder (er stond een bord, dat er 25 mijl zicht was), toen we het gebouw binnen gingen, maar boven gekomen op de 102de verdieping was er niets meer te zien: alles in de mist! Het ging sneeuwen en het merkwaardige ervan was, dat de sneeuw naar boven viel. Waarschijnlijk door de warmte van het gebouw. Nadat we een uurtje met de bewaker heben staan praten zijn we teneinde raad maar naar beneden gegaan, want het klaarde niet op. Af en toe was er vaag iets te zien.
Koffie en hotchoclat gedronken, donuts en souvenirs gekocht en kaarten gepost.
‘s Middags weer naar boven in ESB nu tot 86ste verdieping, mooi weer maar koud.
Naar het Theater voor musical Phantom of the Opera, eerst aan de overkant ervan gegeten. Prachtig spektakel, we zaten bovenin.
Via Hard Rock Café naar hotel.
6 april. Heerlijk geslapen. Droog weer. Op ons gemak gegeten en nu (voor het eerst) met de bus 34 naar de Intrepid. De Interpid is een uit de vaart genomen vliegdekschip, dat als museum is ingericht. Het heeft dienst gedaan in de jaren 1943 tot 1973.
Mark is reisleider; hij kan zich goed oriënteren. Film gezien over geschiedenis van de Intrepid en daarna een realisatie over een aanval van kamikazes. Naar Upperdeck stuurhut en dan naar de Concorde, die op een dekschuit naast de Intrepid ligt. Toen voor het eerst in mijn leven in een duikboot. Ik weet nu waarom ik nooit bij de marine wilde. Terug langs een eettent , waar we steak kregen met een soort sla, wat op spinazie leek.
‘s Avonds met de Subway naar Waldorf Astoria Hotel. Er door gewandeld. Mark voelde zich niet op zijn gemak in zijn spijkerbroek. Terug bij de Subway weigerde Mark’s kaart en toen hij binnen was, was ik er weer uit. Toen kwamen we er beiden niet meer in “used”. Naar het volgende station gelopen. We lopen wat af. Station gefilmd; mooi. Terug om 12 uur nog wat internet/e-mail gedaan. Mark werd aangesproken door hoertje bij het Waldorf Astoria Hotel.
7 april. Droog, bewolkt. Goed geslapen; 9 uur op. Ca 11.00 uur met Subway naar Chinese wijk. Bij Italiaan koffie gedronken. Met Subway naar Mme. Tussaud. Het begint te regenen, maar het klaart snel op en we gaan wandelen naar Central Park. Op de helft er uit en in de Subway verder naar hotel. Op de hoek gegeten.
8 april. Goed geslapen. An gebeld. Regen in Holland. Hier ook en verder de hele dag. Ontbijt met ham and eggs (we weten niet beter) en koffie. Als je eenmaal koffie hebt besteld, blijven ze doorschenken, als je er om vraagt, zonder bij te betalen. In het hotel bestellen we het busje voor zondag. Toen naar Times Square gelopen en terug naar hotel via omweg. Gegeten op de hoek. TV gekeken naar film, die erg vaak wordt onderbroken voor reclame. De film is ook voor gehoorgestoorden ondertiteld; dat kan je net als bij ons, instellen.
9 april goed geslapen; de boel ingepakt en om 9.00 uur Mark maar wakker gemaakt. Als we alles klaar hebben brengen we de koffers in een stampvolle ruimte: The Luggage Room. Met de Subway naar Central Park. Het is prachtig weer; we lopen nu het tweede deel (zuid) van waar we de vorige keer zijn geëindigd. In de zon zitten we gezellig en kijken naar de mensen. Met de Subway naar Bryant Park en daarvandaan verder gelopen terug naar het restaurant op de hoek en daar gegeten. Een half uur voor de afgesproken tijd willen we gaan wachten op de shuttle-bus, maar daar is hij al! In het busje zit een vrolijk babbelende Argentijnse en kletst vooral met Mark. Het is toch ongelooflijk, hoe hij zich redt met de taal! Het verkeer zit hopeloos vast, dan is het goed, dat we wat eerder zijn vertrokken en we moeten nog meer mensen ophalen. De chauffeur is niet erg spraakzaam en hij neemt ook niet de kortste route, want op een gegeven moment rijden we weer langs ons hotel!
Op J.F.Kennedy Airport is het nu wachten geblazen tot 22.45 uur. Met Boeing 777 een goede vlucht; 5 ½ uur naar Londen en boven Ierland was het prachtig helder weer. Na de zoveelste security-check konden we overstappen in een Airbus 321. Na ca. 45 minuten stonden we op Schiphol, waar Dirk al op Mark stond te wachten. Om kwart over 4 was ik thuis met de trein.
Richard Oostwal.
Zondag 2 april 2006 9.30 uur.
Ik heb ruim de tijd om naar het station te gaan en om een trein eerder te nemen. Dan ben ik wel wat te vroeg op Schiphol, maar daar is toch genoeg te doen. Als ik echter bij de bushalte aankom, is de bus er eerder dan ik (dus te vroeg) en zie ik hem voor mijn neus wegrijden. Ik besluit om te lopen, maar dat valt toch vies tegen en als ik langs Hans en Fati kom, wil Fati mij wel even wegbrengen.
Dan rijdt de trein ook voor mijn neus weg en neem ik uiteindelijk de trein, die ik oorspronkelijk had moeten hebben. In de trein ontmoet ik een vrouwtje met 2 kinderen, waarvan een jongetje hyper-actief is. Ze is een heel gezellige praatster en ze blijkt te wonen in Norg, vlak bij Zeyen.
Zo kom ik op de afgesproken tijd, kwart voor 12, Schiphol binnen, waar Mark al op me staat te wachten.
Na nog een tijdje wachten worden we ingecheckt en dan blijkt, dat we op London-Heathrow moeten overstappen, maar we hoeven niet te veranderen van terminal. Een half uur te laat vertrekt de Airbus 321 naar Londen. Een vlucht van drie kwartier, maar doordat we 3 keer om een levensgrote bui heen vliegen, duurt het iets langer. Het overstappen is geen probleem; wel weer door een detectiepoortje en dan in een Boeing 747-400 Jumbo verder. Het is 6 uur vliegen op een hoogte van bijna 11 km met een snelheid van 833 km/uur. Dat betekent, dat we ca. kwart over 8 plaatselijke tijd in New York zijn. Daar wordt voor ons gebeld naar de shuttle-bus en arriveren we met goed weer om 23.00 uur bij ons hotel. Daar begint het geduvel over onze kamer. Onze kamer heeft maar één bed en dat is nog een twijfelaar ook.
Tenslotte, als we bijbetalen, kunnen we de kamer ernaast krijgen; die kan toch niet separaat worden verhuurd. Zuiver geldklopperij, dus.
3 april. Het is goed weer; later verandert dat en rond een uur of zes regent het met bakken. Prima geslapen. We nemen een ontbijtje in een zaak, die zowat in het hotel is gesitueerd en we wandelen naar het busstation, waar de hop-on hop-off tour begint. Deze tour bestaat uit twee delen. We kiezen eerst voor de uptown-tour, maar het weer verslechtert; koud is het niet: te warm voor de jas, te koud voor een dun jack.
We laten ons rondrijden en maken veel foto’s… heel veel.
Met de Subway gaan we naar Brooklyn Bridge. Mark heeft de kaart en neemt de leiding. Dat is nieuw voor mij. Hij weet feilloos, welke kant we op moeten. Dan lopen we naar Ground Zero. Dat maakt op mij een heel diepe indruk. Ground Zero is niet anders dan een grote betonnen bak, waar de twin-towers hebben gestaan. Maar het hek er omheen is helemaal volgeplakt met foto’s, briefjes en knuffels van niet alleen kinderen, maar iedereen die zich lotsverbonden voelde. Onderweg nemen we een bord soep en tenslotte belanden we bij een Chinese uitbater, die een eetsalon heeft op de straathoek van het hotel. Hij heeft prima voer voor ons en we kunnen zelf kiezen, wat we willen eten.
Het regent nu flink. Bekaf naar bed.
4 april. Droog, bewolkt. Later beter, koude wind. We ontbijten weer beneden; hetzelfde maar weer. We lopen weer naar de busterminal voor de down-town-loop. We stappen op de zuidelijkste punt uit: Battery-Park heet het. Geld gewisseld bij de bank en met bootje mee naar Liberty-eiland, waar het vrijheidsbeeld staat. Voor 1956 heette het eiland Bedloe-Island. Het vrijheidsbeeld junnen we niet in; er mogen maar 3000 personen per dag in en je moet dat 2 dagen van te voren bespreken. Moet je ook maar weten.
Terug en de down-town route verder gedaan. In de 42nd street uitgestapt bij het gebouw van de VN. Er was een vergadering en de hele straat was afgezet. Wat een politie was daar op de been. Dat waren geen halve maatregelen! Gegeten bij Friday; wel lekker, maar weinig en duur. Ik krijg last van mijn hiel, ik zal toch geen blaar hebben? Achteraf valt het erg mee en ik ben snel in slaap gevallen.
5 april. Goed geslapen; geen last van voet en andere schoenen aangetrokken. We lopen naar het Empire State Building na de ham and eggs beneden. Het was nog helder (er stond een bord, dat er 25 mijl zicht was), toen we het gebouw binnen gingen, maar boven gekomen op de 102de verdieping was er niets meer te zien: alles in de mist! Het ging sneeuwen en het merkwaardige ervan was, dat de sneeuw naar boven viel. Waarschijnlijk door de warmte van het gebouw. Nadat we een uurtje met de bewaker heben staan praten zijn we teneinde raad maar naar beneden gegaan, want het klaarde niet op. Af en toe was er vaag iets te zien.
Koffie en hotchoclat gedronken, donuts en souvenirs gekocht en kaarten gepost.
‘s Middags weer naar boven in ESB nu tot 86ste verdieping, mooi weer maar koud.
Naar het Theater voor musical Phantom of the Opera, eerst aan de overkant ervan gegeten. Prachtig spektakel, we zaten bovenin.
Via Hard Rock Café naar hotel.
6 april. Heerlijk geslapen. Droog weer. Op ons gemak gegeten en nu (voor het eerst) met de bus 34 naar de Intrepid. De Interpid is een uit de vaart genomen vliegdekschip, dat als museum is ingericht. Het heeft dienst gedaan in de jaren 1943 tot 1973.
Mark is reisleider; hij kan zich goed oriënteren. Film gezien over geschiedenis van de Intrepid en daarna een realisatie over een aanval van kamikazes. Naar Upperdeck stuurhut en dan naar de Concorde, die op een dekschuit naast de Intrepid ligt. Toen voor het eerst in mijn leven in een duikboot. Ik weet nu waarom ik nooit bij de marine wilde. Terug langs een eettent , waar we steak kregen met een soort sla, wat op spinazie leek.
‘s Avonds met de Subway naar Waldorf Astoria Hotel. Er door gewandeld. Mark voelde zich niet op zijn gemak in zijn spijkerbroek. Terug bij de Subway weigerde Mark’s kaart en toen hij binnen was, was ik er weer uit. Toen kwamen we er beiden niet meer in “used”. Naar het volgende station gelopen. We lopen wat af. Station gefilmd; mooi. Terug om 12 uur nog wat internet/e-mail gedaan. Mark werd aangesproken door hoertje bij het Waldorf Astoria Hotel.
7 april. Droog, bewolkt. Goed geslapen; 9 uur op. Ca 11.00 uur met Subway naar Chinese wijk. Bij Italiaan koffie gedronken. Met Subway naar Mme. Tussaud. Het begint te regenen, maar het klaart snel op en we gaan wandelen naar Central Park. Op de helft er uit en in de Subway verder naar hotel. Op de hoek gegeten.
8 april. Goed geslapen. An gebeld. Regen in Holland. Hier ook en verder de hele dag. Ontbijt met ham and eggs (we weten niet beter) en koffie. Als je eenmaal koffie hebt besteld, blijven ze doorschenken, als je er om vraagt, zonder bij te betalen. In het hotel bestellen we het busje voor zondag. Toen naar Times Square gelopen en terug naar hotel via omweg. Gegeten op de hoek. TV gekeken naar film, die erg vaak wordt onderbroken voor reclame. De film is ook voor gehoorgestoorden ondertiteld; dat kan je net als bij ons, instellen.
9 april goed geslapen; de boel ingepakt en om 9.00 uur Mark maar wakker gemaakt. Als we alles klaar hebben brengen we de koffers in een stampvolle ruimte: The Luggage Room. Met de Subway naar Central Park. Het is prachtig weer; we lopen nu het tweede deel (zuid) van waar we de vorige keer zijn geëindigd. In de zon zitten we gezellig en kijken naar de mensen. Met de Subway naar Bryant Park en daarvandaan verder gelopen terug naar het restaurant op de hoek en daar gegeten. Een half uur voor de afgesproken tijd willen we gaan wachten op de shuttle-bus, maar daar is hij al! In het busje zit een vrolijk babbelende Argentijnse en kletst vooral met Mark. Het is toch ongelooflijk, hoe hij zich redt met de taal! Het verkeer zit hopeloos vast, dan is het goed, dat we wat eerder zijn vertrokken en we moeten nog meer mensen ophalen. De chauffeur is niet erg spraakzaam en hij neemt ook niet de kortste route, want op een gegeven moment rijden we weer langs ons hotel!
Op J.F.Kennedy Airport is het nu wachten geblazen tot 22.45 uur. Met Boeing 777 een goede vlucht; 5 ½ uur naar Londen en boven Ierland was het prachtig helder weer. Na de zoveelste security-check konden we overstappen in een Airbus 321. Na ca. 45 minuten stonden we op Schiphol, waar Dirk al op Mark stond te wachten. Om kwart over 4 was ik thuis met de trein.
Richard Oostwal.
